atsanik

piąta rano. i co robi skonana matka ośmio-i-pół miesięczniaka? pisze posta he he. taaak. coś musi być ze mną nie tak… mąż pojechał wczoraj do Calgary, a ja jakoś nie mogę sobie znaleźć miejsca w tym dużym łóżku. i tak leżąc pomyślałam sobie, że, po pierwsze, już dawno nic do Was nie pisałam, a po [...]

wiem, przynudzam, niedługo przestaniecie to zaglądać, bo kto by chciał wciąż czytać o wiecznej zmarzlinie. wybaczcie, ale muszę się gdzieś poskarżyć na matkę naturę. tak wyglądał przed chwilą The Bowl – centrum życia studenckiego w lecie na moim kampusie. a tu można popatrzeć jak śniegu przybywa, lub miejmy nadzieję ubywa… siedzimy sobie z kolegą z Argentyny [...]

jeśli ktoś sie zastanawia, czy w maju może padać śnieg, odpowiem – naturalnie, a gdzie? oczywiście na kanadyjskich preriach. wstałam dziś rano, poszłam do drugiego pokoju nakarmić króle moje i jak zobaczyłam co za oknem, to nie mogłam się powstrzymać od użycia nieparlamentarnego słownictwa.  zauważyłam dzisiaj, że ktoś dotarł na mój blog googlując emigracja do saskatoon. [...]

o świńskiej grypie miałam nie pisać, bo primo jakoś mnie nie przestrasza odkąd wyczytałam na stronie WHO ile ludzi umiera rocznie na całym świecie na tzw. normalną grypę, a secundo, jak na razie na moich preriach nie stwierdzono żadnych przypadków zachorowań (co pewnie tłumaczy częściowo to, że jak na razie w panikę nie popadam), bo [...]

trochę jakby z zaspy zamyślenia. uczymy się chodzić po trawie. patrzymy kaczeńcom prosto w oczy.   jabłko z zimy co nam zostało. dzielimy na dwoje.   może przejdziemy razem do lata i dalej. może jest nam dzisiaj to pisane. a może po prostu nasza miłość w wodę rzucony kamień…   lubię tę piosenkę WGB z [...]