ostatni tydzień obfitował w różnego rodzaju niespodzianki. najpierw mój mąż został zwolniony z pracy (tak tak proszę państwa, światowa recesja dotarła też na prerie), a dwa dni później okazało się, że jeśli cokolwiek męczy Benka, to raczej nie zęby a uszy :-o po kolejnej ciężkiej nocy wybraliśmy się w końcu do doktora i okazało się, że mały ma po prostu zapalenie ucha. nie żadne tam ząbkowanie itp., tylko po prostu ucho, bez żadnych typowych objawów jak gorączka czy dotykanie uszu czy wyciek z uszu. no cóż, człowiek uczy się całe życie. choć babcia ciągle czeka na zęby…

a co do męża, to generalnie nie jest faktem utraty pracy szczególnie zmartwiony. i tak wybierał sie na ten swój “tacierzyński” urlop. a tak ma teraz i czas dla syna, i czas na naukę, bo egzaminy już tuż tuż. przynajmniej ja mam ciągle swoją pracę, której recesja raczej nie dotyczy (przynajmniej taką mam nadzieję, choć podobno nadzieja matką głupich, he he ;-)

a swój raport z felernego tygodnia zakończę typowo polskim powiedzeniem – oby nie było gorzej ;-)